Site Overlay

Een ongelukje, wat nu?

Als u net zoals ik bent dan reist u wel eens in de auto door het centrum van Rotterdam. Dit is niets ongewoons, en als u het nog wat saaier wil dan voeg ik even file aan het verhaal toe. Dat is namelijk exact hoe ik mij voelde afgelopen maandagmorgen om zeven uur s ochtends. Ik stond samen met een hele rits automobilisten te wachten voor het stoplicht. De kleur rood was nu al zo lang aanwezig dat ik hem langzaam vast voelde branden op mijn netvlies. Het was een week voor de zomervakantie, maar ondanks dat was het weer zeer matig. Het regende hard en het was lastig kijken door de vooruit. Mijn ruitenwissers stonden op maximaal en alsnog was het lastig. Er werd gesproken over een hogedrukgebied dat zich boven Nederland bevond en waardoor er de komende weken soortgelijke tropische stormen met bakken uit de hemel zouden vallen. Uit verveling keek ik naar links. In plaats van een suf uitzicht op de Erasmusbrug te zien, keek ik oog in oog met een jonge vrouw op de fiets die razendsnel dichterbij kwam! Een, twee, drie, BAM! Het meisje raakte met volle snelheid mijn bestuurdersdeur. Ik voelde de auto een schok naar rechts maken, zo sterk zelfs dat ik uit mijn stoel viel en de riem me nog net vast had. Mijn koffie, die zich tot nu toe in een bekerhouder had bevonden, vloog eruit en landde op de passagiersstoel. Ik had geen tijd om te kijken, ik deed mijn deur open en stapte de stromende regen in naar het meisje in de gele poncho.   

Wat nu? 

Ik keek vol ontzag naar het meisje en dacht voor een halve seconde dat ze dood was. Mijn hart stopte bijna! Toen nam de adrenaline in mijn lichaam het over en besloot ik haar in een stabiele zijligging te leggen. Ik pakte haar hoofd beet om het op haar samengevoegde armen te leggen en voelde een warme lucht uit haar mond komen. Ze was niet eens flauwgevallen! Ik riep tegen omstanders dat ze een ambulance moeten bellen en dat gebeurde. Binnen tien minuten was er een ambulance op de kruising. Het meisje werd overhandigd naar de ambulancebroeders en verdween achter in de gele auto. Mij werd verzekerd door het personeel van de bus dat ik mij nergens zorgen om moest maken. Ik vroeg de man of ik niet op zoek moest gaan naar een letselschade advocaat Rotterdam, maar hij zei dat het wel goed zou komen. Het meisje was controle over de fiets verloren, boven op de Erasmusbrug. Daarom was ze tegen mijn auto aangebotst. Niet een hele saaie dag dus.